บีเจมส์.คอม บทความ

รัก…ไม่จำกัดนิยาม

“หากรักแล้วทุกข์ แล้วสุขคืออะไร หากรักคือไฟ แล้วทำไมใจยังต้องการ” คิดว่าหลายๆคนคงเคยได้ยินประโยคนี้ และเคยย้อนถามตัวเองเหมือนกันว่า “ทำไมใจยังต้องการ ทั้งๆที่มีความรักแล้วเสียใจอยู่เสมอ” กว่าจะหาคำตอบได้นั่งคิดอยู่นานสองนาน แต่พอสรุปออกมาแล้วนั่นก็เพราะว่า “เพราะความรัก ต่อให้จบลงเลวร้ายแค่ไหน แต่มันก็แวดล้อมไปด้วยความทรงจำที่เคยหอมหวานก่อนจะจบลง” ความรัก คำสั้นๆแต่ความหมายไม่อาจนิยามได้หมด...

เสียดาย

การที่เรามัวแต่มานั่งคิดว่าจะทำอย่างนั้น ทำอย่างนี้ คิดมากมายว่าเราจะเป็นต้องอย่างนั้น เป็นอย่างนี้ แต่พอถึงเวลานั้นแล้วเราไม่ได้มีโอกาสได้ทำ และที่น่าเสียใจที่สุดคือมันจะเป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว ถ้าผ่านช่วงเวลาแค่ไม่กี่นาทีนี้ไปแล้วจะไม่มีวันได้ทำอีกไปจนตาย มันน่าเสียดายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้เลย เป็นความผิดหวังที่มากมายอยู่ในใจ และเป็นสิ่งที่เราจะไม่มีวันลืมเลยว่าเราได้ให้เวลาผ่านเลยไปโดยไมได้ทำอะไรเลย กับคนที่เคยเจอเรื่องแบบนี้จะรู้กันดีว่า ความเสียใจมันไม่ได้น้อยไปกว่าการ ทำผิดพลาดเลย แค่ต่างกันตรงที่เราจะไม่มีสิทธิ์ได้แก้ตัวและทำในสิ่งที่เราคิดเอาไว้เมื่อคนคนนั้น หรือสิ่งสิ่งนั้นจากเราไป...

วิธีสังเกตก่อนเกิดพายุฤดูร้อน

เมื่อกล่าวถึงพายุ หลายคนคงนึกถึงหน้าฝน ฤดูมรสุม สภาพอากาศชื้นแฉะ มืดมัว อากาศเย็น อาจใช่? แต่คงเคยได้ยิน “พายุฤดูร้อน” กันมาบ้างใช่ไหมครับ…หลายครัวเรือนที่เคยสัมผัสกับพายุฤดูร้อนอาจต้องขนลุกไปตามๆ กันกับอานุภาพของลมที่อาจรุนแรงจนสามารถหอบบ้านเป็นหลังๆ ไปทิ้งลงในคลองข้ามหมู่บ้านกันได้เลยทีเดียว พายุฤดูร้อน เป็นพายุที่เกิดขึ้นตามชื่อของมัน นั่นก็คือมักจะเกิดในช่วงฤดูร้อน...

ความทรงจำสีพาสเทล

ในวันที่สองมือกุมศีรษะเพราะความเครียดรุมเร้า เสียงหัวเราและรอยยิ้มที่จางหายไปนานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ ไม่มีทีท่าว่าจะหวนกลับมาในช่วงเวลาที่ทุกอย่างคือ งาน งาน งาน แม้กระทั่งหลับตาในขณะที่มือยังกุมศีรษะเอกสารและงานคั่งค้างต่างๆยังลอยเข้ามาในมโนสำนึก ลืมตาเพื่อสลัดความเครียด ส่ายหน้าเพื่อขับไล่ความเมื่อยล้า พลันสายตาไปปะทะเข้ากับกรอบรูปที่มีภาพของก๊วนเพื่อน7-8คนทำหน้าตายียวนกวนประสาทใส่กล้องในชุดนักศึกษาหน้าตึกเรียนที่คุ้นเคยเมื่อนานมากแล้ว เลื่อนสายตาไปอีกนิดภาพในกรอบรูปเป็นภาพถ่ายรวมชั้นเรียนพร้อมอาจารย์ที่ปรึกษาสมัยใส่เสื้อนักเรียนทับใน กระโปรงบานคลุมเข่าหน้าเสาธง ถัดไปอีกภาพบิดามารดาผู้ให้กำเนิดยืนฉีกยิ้มประกอบลูกที่เป็นดังแก้วตาดวงใจถือใบปริญญา ความเครียดที่มีก่อนหน้านี้เริ่มสลายหายไป ถูกแทนที่ด้วยภาพความทรงจำในวันวาน...

มีความสุขหรือเปล่า

อยู่บ้านเดี่ยวราคาหลายล้าน อยู่คอนโดติดริมแม้น้ำเจ้าพระยา ขับรถยนต์ป้ายแดงคันหรู ใช้ของแบรนด์เนมตั้งหัวจรดเท้า ตำแหน่งหน้าที่การงานดี เงินเดือนสูง หรือแม้กระทั่งได้เป็นเจ้าของกิจการ แต่ถามว่าพบเจอกับความสุขที่แท้จริงในชีวิตแล้วหรือยัง หลายคนต่างตอบว่าไม่! แล้วความสุขของชีวิตคืออะไร จะหาได้จากที่ไหน หรือมีราคาเท่าไหร่? ความสุข ถ้าเปรียบเป็นสินค้า คงจะเป็นสินค้าหายาก...

ใช้มือถือขณะเดิน อันตรายอาจถึงตายและพิการ

โลกแห่งการสื่อสารไร้พรมแดนกำลังจะกลายเป็นสิ่งเสพติด เพราะตอนนี้เพื่อนสนิทของมนุษย์ ไม่ใช่มนุษย์ด้วยกัน กลับกลายเป็น “โทรศัพท์มือถือ” ที่ผู้ใช้เอาแต่เฝ้านั่งจิ้มๆ ปุ่มหรือหน้าจอตลอดทั้งวัน บ้างยิ้มกับหน้าจอ บ้างร้องไห้ และวันใดก็ตามที่ลืมหยิบโทรศัพท์มือถือติดตัวออกมา วันนั้นเหมือนเราถูกโดดเดี่ยวเดียวดาย และจะหยุดหงิดตลอดทั้งวัน จึงไม่น่าแปลกใจที่ทุกวันนี้จะมีแต่คนเล่นโทรศัพท์มือถือ แม้กระทั่งยามเดินอยู่ตามท้องถนน แม้อาจจะดูเหมือนไม่เป็นอันตรายมาก...

ไม่ต้องสวยหล่อก็ขอเลือก

ขั้นตอนที่ยากที่สุดในชีวิต คือขั้นตอนที่เรียกว่า “อยู่ในช่วงตัดสินใจ” เพราะไม่มีใครอยากจะตัดสินใจผิดพลาดอย่างแน่นอน เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยได้ยินประโยคที่ว่า “สวยเลือกได้” “หล่อเลือกได้” จริงๆแล้วไม่ว่าจะสวยไม่สวย หล่อไม่หล่อ เพศไหนก็แล้วแต่ ทุกคนเลือกได้หมด เพราะทุกคนย่อมต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองเสมอ ทุกคนต้องเลือก เพียงแต่เงื่อนไขในการเลือกมีอยู่ว่า ต้องเคารพในการตัดสินใจของตัวเอง...

ปล่อยความรักไว้ตรงข้างทาง

วันหนึ่งเมื่อเรารู้สึกว่าเราทำดีจนถึงที่สุดแล้ว วันหนึ่งเมื่อเรารู้สึกเหนื่อยกับเรื่องราวเดิมตลอดเวลา หรือแม้กระทั่งจนถึงวันหนึ่งที่เราไม่รู้จะไปทางไหน บางครั้งการดันทุรังก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น มีแต่กลับจะทำให้เรื่องราวต่างๆ ดำเนินต่อไปด้วยความกดดันและหาทางออกไม่ได้ คำถามคือแล้วเราจะทำอย่างไรละ??? หลายครั้งที่เรารู้สึกว่าเราเดินร่วมทางกับคนคนหนึ่งมาไกลเหลือเกิน วันเวลาก็ผ่านไปนานจนไม่อยากจะหันหลังกลับไปเริ่มใหม่กับใครคนอื่นอีก เรายังรู้สึกผูกพันกับคนที่เรารักและเรื่องราวเดิมๆระหว่างเราเรื่อยมา แต่สุดท้ายกลับพบว่าเราทั้งสองยังอยู่ที่เดิม ทางเดินยังอีกยาวไกล เราไปไม่ถึงไหนเลยต่างคนต่างเดินวนในลูป ความสัมพันธ์ยังไม่ก้าวหน้าที่จะมองเห็นอนาคตของสองเราได้ มีเพียงเราเองที่มีการวางแผนหรือมีคำตอบอย่างชัดเจนว่าตัวเราจะเดินไปในทิศทางไหน...