อย่าบอกทุกเรื่องให้โลกรู้

คนของเราบนโลกทุกวันนี้เรียกได้ว่าเป็นคนสองสังคม เพราะนอกจากจะมีสังคมที่ใช้เพื่อการดำเนินชีวิตประจำวันแล้ว ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่อยู่ภายใต้สังคมอีกสังคมหนึ่ง ซึ่งก็คือสังคมออนไลน์ (Social Network) เรามักจะเห็นผู้คนมากมายที่มองหน้าจอโทรศัพท์มือถือแล้วยิ้มคนเดียว บ้างก็นั่งคร่ำเคร่ง เฝ้าดู รูดนิ้วมือขึ้นลงบนหน้าจอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อทำการรีเฟรช อัพเดตข่าวสารที่ใหม่ที่สุดอยู่เสมอ

ในขณะเดียวกัน เราเองก็เป็นผู้ส่งสารอันหลากหลายเข้าสู่สังคมออนไลน์เช่นกัน แต่ข่าวสารที่ว่านี้ส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นเรื่องส่วนตัวเสียมากกว่า เช่น การถ่ายรูปอาหารแล้วเข้าไปโพสในสังคมออนไลน์ การโชว์ชุดสวยตัวใหม่ การเข้าไประบายความรู้สึกต่างๆ ที่อัดอั้นตันใจ ไม่กล้าบอกใครในโลกแห่งความเป็นจริง การกระทำเช่นนี้อาจเป็นดาบสองคม โดยเฉพาะคนที่มีอะไรก็โพสๆ บนหน้าจอที่สามารถกระจายต่อได้อย่างรวดเร็วแบบนี้ เช่น ได้รูปลับดาราอันเป็นภาพที่พึงสงวน ก็รีบส่งต่อให้เพื่อนๆ ดูทันที สิ่งนี้ผิดกฏหมายเพราะถือเป็นการส่งต่อในสิ่งที่ไม่เหมาะสม แถมยังผิดต่อศีลธรรมอันดีอีกด้วย หรือการเข้าไประบายความในใจ บ่นคนนั้น เบื่อคนนี้ ด่าคนนู่น ใช้วลีเปรียบเปรย เสียดสี บางครั้งการกระทำดังกล่าวคนที่เราอยากจะกล่าวถึงเขาอาจจะไม่รู้ตัว แต่คนที่รู้ตัว ร้อนตัว อาจจะเป็นคนอื่นก็ได้ แทนที่จะสร้างความเจ็บช้ำน้ำใจให้กับคนที่เราโกรธเคือง กลับกลายเป็นสร้างศัตรูเพิ่มเติมโดยไม่ทันตั้งใจ

นอกจากนี้หลายคนชอบแจ้งสถานที่ของตนเอง ว่าชอปปิงที่นั้น กินข้าวตรงนี้ เดินเล่นตรงนู้น ทำให้คนทั้งโลกที่เป็นเพื่อนกับเราในสังคมออนไลน์ ที่ไม่ประสงค์ดี อาจสามารถติดตามเราเพื่อกระทำมิดีมิร้ายได้ ตลอดจนข้อมูลส่วนตัวต่างๆ ทั้งเบอร์โทรศัพท์ สถานที่ทำงาน ที่อยู่ปัจจุบัน สถานศึกษา สิ่งต่างๆ เหล่านี้ควรเก็บรักษาเป็นความลับ เปิดเผยเฉพาะครอบครัว คนที่เราสนิท หรือคนที่ต้องทำงานด้วยเท่านั้น คงไม่ดีแน่หากมิจฉาชีพรู้ข้อมูลส่วนตัวของเราจนหมดสิ้น เพราะฉะนั้นข้อมูลบางอย่าง เรื่องบางเรื่อง ก็ควรสงวนไว้ โดยเฉพาะบนโลกออนไลน์ ที่อาจนำภัยมาหาคุณได้โดยไม่รู้ตัว

หมายเหตุ : ขอขอบคุณภาพถ่ายต่างๆ จากเว็บไซต์ในอินเตอร์เน็ต

Credit : น.ศ. ฝึกเขียน 4812



You may also like...