อย่าใช้วาจา ฆ่าคนที่รักคุณ

เวลาที่คนเราหงุดหงิด อารมณ์เสีย ขวางหูขวางตา ไม่ได้ดั่งใจ เรามักมีท่าทีเกรี้ยวกราด หรือสาดคำพูดแรงๆ ใส่ไปยังเป้าหมายที่เป็นเหตุแห่งความไม่สบอารมณ์นั้น จะว่าไป อาการเหวี่ยงอารมณ์สาดความรุนแรงไปยังคนอื่นตามอารมณ์โกรธนั้น นอกจากจะดูไม่น่ารักแล้ว แต่หากอาการหรือคำพูดที่สาดใส่นั้น กลับมีเป้าหมายไปยังคนที่รักคุณ ไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง คนรัก เพื่อนสนิท คงจะยิ่งดูไม่น่ารักยิ่งขึ้นไปอีก

โดยเฉพาะคำพูด ที่มักหลุดไปโดยไม่ทันยั้งปาก ขาดความยั้งคิด บ้างรายแรงยิ่งกว่า เพราะไม่รู้ว่าสิ่งที่พูดออกไปนั้นทั้งดูรุนแรง และร้ายแรงเป็นอย่างมาก น่าแปลก…ที่คนส่วนใหญ่มักจะเกรงใจคนอื่น แต่กลับไม่ค่อยเห็นใจคนในบ้าน โดยเฉพาะคนใกล้ตัว ก็เหมือนกับเวลาส่องกระจก เรามักจะส่องมองเพียงองค์ประกอบต่างๆ ใบหน้า น้อยคนนักที่จะมองใบหู ทั้งที่เป็นอวัยวะที่ทีความสำคัญ ไม่ว่าจะช่วยฟังเสียงช่วยในการทรงตัว หรือแม้กระทั่งปรับบุคลิกภาพให้ดูดี นั่นเพราะใบหูแนบชิดกับใบหน้าของเรามากจนเราละเลยที่จะใส่ใจดูแล

หลายครั้งที่คนรัก มอบความรักความห่วงใยมาให้ แต่หลายคนกลับมองว่าเป็นเรื่องน่ารำคาญ จุกจิก เบื่อหน่าย โดยเฉพาะความรักของพ่อและแม่ ที่คอยพร่ำเตือน พร่ำสอน ห่วงใยดูแล จัดแจงอาหารให้ยามหิว ปลอบโยนห่วงใยยามเหงา คอยเฝ้าดูแลยามป่วย แต่อาจเป็นเพราะด้วยช่วงวัย การใช้ชีวิต และทัศนคติที่แตกต่างจากการมองที่ต่างมุม ก็อาจทำให้หลายต่อหลายครั้ง ที่เราพูดหรือทำอะไรที่ทำร้ายคนที่รักเราได้โดยไม่รู้ตัว เช่น บ่นมากจัง…โตแล้วนะ, จะให้กินอะไรกันนักกันหนา, โทรมาบ่อยจังเลย ยังไม่ว่างรู้ไหม? ถึงแม้ในบางครั้งอาจพูดออกไปโดยไม่คิดอะไร แต่เชื่อว่าทุกครั้ง….คนที่ฟังคงต้องช้ำใจเป็นแน่

จะดีกว่าไหม? ถ้าจะลองมาหันใส่ใจคนที่รักเราบ้าง อย่างน้อยๆ ก็ด้วยการทำตัวน่ารักๆ ให้พวกเขาได้สบายใจ และให้กำลังใจ ตอบแทนคุณความดีง่ายๆ จากคำพูด ด้วยการพูดดีๆ ไพเราะอ่อนหวาน ให้เกียรติกันและกัน สามีให้เกียรติภรรยา ลูกเคารพพ่อแม่ เพื่อนให้เกียรติเพื่อน และเมื่อใดก็ตามที่ความปรารถนาดีของใครสักคนที่รักเรา กลับทำให้เรารู้สึกไม่สบายใจ ก่อนจะพูด จะทำ อะไรออกมาสักอย่าง ลองหยุดสักครู่ พิจารณาคำพูดและท่าทางที่กำลังจะถ่ายทอดออกไปว่าเหมาะสมหรือไม่? จะทำร้ายจิตใจใครหรือไม่? ถ้าใช่….อย่าทำเลยครับ เพราะความรู้สึกที่เสียไป ความเสียใจที่เกิดขึ้น ยากนัก…ที่จะเยียวยาให้กลับดีคืนมาได้ดังเดิม

หมายเหตุ : ขอขอบคุณภาพถ่ายต่างๆ จากเว็บไซต์ในอินเตอร์เน็ต

Credit : น.ศ. ฝึกเขียน 9714