การจากลา

เมื่อคนคนหนึ่งได้ผูกพันกับคนคนหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายและไม่ได้ใช้เวลาแค่วันหรือสองวัน แต่เป็นการใช้เวลาช่วงหนึ่งในการรู้จักกัน รู้นิสัยใจคอ อยู่ร่วมกัน รักกัน ทะเลาะกัน เห็นข้อดีข้อเสียของกันและกัน และจนเกิดเป็นความผูกพันกันขึ้นมา ความผูกพันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากข้างในใจของเราเอง มันคือความแน่นแฟ้นของความรู้สึกว่าคนคนนี้เป็นคนที่เรารู้สึกอยากอยู่ใกล้ อยากเห็นหน้าทุกวัน อยากพูดคุย อยากทำกิจกรรมในชีวิตประจำวันด้วยกัน เพราะอยู่แล้วรู้สึกว่ามีความสุขและเป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องแสแสร้ง แสดงแกล้งทำเพื่อให้มารักมาชอบ แต่มันเกิดจากการที่รู้จักกันทุกอย่างทั้งด้านดีและด้านไม่ดี และสามารถรับตัวตนของอีกคนได้ ความผูกพันไม่ได้เกิดจาการที่รู้สึกชอบในรูปร่างหน้าตา หรือแค่นิสัยอย่างเดียว แต่หมายรวมถึงทั้งหมดที่เป็นตัวตนของอีกคนที่เรารู้สึกดีด้วย เช่น หน้าตาขี้เหร่แต่จิตใจดี หน้าตาหล่อแต่ปากร้ายมาก รูปร่างอ้วนเตี้ยแต่เป็นสุภาพบุรุษ รูปร่างดีมีชาติตระกูลแต่นิสัยแย่มาก หรืออีกมากมาย สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่จะทำให้เกิดความผูกพัน แต่เป็นที่ข้างในใจของทั้งสองคนว่าตรงกันหรือเปล่า ความจริงแล้วสิ่งดีหรือไม่ดีใครกำหนดว่าผิดหรือถูก ใครกำหนดว่าคนรักกันต้องเป็นแบบไหน หรือต้องดูดีแค่ไหนถึงจะรัก ไม่มีใครกำหนดเลย ทุกอย่างอยู่ที่จิตทั้งนั้น และเมื่อจิตได้เกิดการผูกพันจนแนบแน่นกับคนคนหนึ่งเข้าแล้ว อย่างที่ทุกคนรู้ว่าคนเราเกิดมาก็เพื่อมาเจอกันและจากกันไม่จากกันเป็นก็ต้องจากกันตาย อยู่ที่ว่าใครจะเจออย่างไหน สำหรับคนที่ผูกพันกันมากมากการจากกลาถือว่าเป็นความทรมานอย่างถึงที่สุดไม่ว่าจะทะเลาะกัน จะขัดแย้งกันแรงมากขนาดไหนก็ไม่เสียใจมากเท่ากับการจากลา เพราะนั้นหมายถึงพวกเขาอาจจะไมได้พบกันอีกตลอดชีวิต ไม่ได้ติดต่อกัน ไม่ได้พบเจอกันในชีวิตประจำวัน ไม่ได้พบเจอพูดคุยกันอีก มันเป็นความทรมานที่อาจจะทำให้บางคนไม่มีความสุขไปอีกนาน เพราะความทรงจำ ความรัก ความผูกพันมันมากล้นจนไม่สามารถลืมกันได้ เชื่อว่าตอนนี้ใครหลายคนอาจจะกำลังรู้สึกอย่างนี้อยู่ และอาจจะกำลังร้องไห้ฟูมฟาย คิดถึงคนที่รัก แต่ถ้าคนที่กำลังเผชิญปัญหากับเรื่องนี้อยู่ ถ้าคุณมีสติพอที่จะลองคิดทบทวนดู ถึงความเป็นจริงของความธรรมดากับการพบกันและจากกัน การเลือกที่จะเก็บความทรงจำดีดี เลือกที่จะเก็บคนคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีด้วยเอาไว้ในใจ เวลาคิดถึงก็มีแต่รอยยิ้มและน้ำตาแห่งความสุข แล้วเราก็เอาชีวิตของเราเดินไปข้างหน้าอย่างมีความสุขเช่นกัน เกิดมาเป็นมนุษย์ทั้งทีมีอะไรให้ทำอีกมากมาย การที่เราได้เกิดมาเจอกันก็เป็นความโชคดีที่สุดแล้วถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตาม  แต่เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากกับการได้เกิดมาบนโลกใบนี้ ขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้เราได้เจอกัน ขอบคุณเขาที่ทำให้เราได้รักกันและผูกพันกัน  ขอบคุณโลกใบนี้ที่มีความพอดีแล้วกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น ขอบคุณ…

หมายเหตุ : ขอขอบคุณภาพถ่ายต่างๆ จากเว็บไซต์ในอินเตอร์เน็ต

Credit : Poodang 10644